>> เจฬจวย <<

เป็นไร อีกแล้วไม่รู้

เหงา เซร็ง

สรุป

เป็นอย่างงี้ มีความสุข มั้ย??

ก็รู้ว่าไม่มี แล้วทำไม่ต้องอยู่อย่างนี้ล่า!!

กลับบ้านแล้วว

มีความสุข

นานๆ ที ได้กลับบ้าน ยาวนาน

5555

สับสนเหลือเกินๆๆ.........

จะสอบแล้วสู้ๆๆ

คิดถึงถึงเพื่อนนะ

..

...

 ม่ายสบายอีกแล้ว

สุขภาพไม่ค่อยดี เลยๆ

เบื่อๆ จังง

อยากเกิดมาแข็งแรง

ช่วงนี้ ชอบ เหวี่ยง

รู้ตัวนะ ขอโทษเพื่อนๆ น้า

>>> ___<<<<

 ไปเที่ยว กับเพื่อนๆ สนุกสนานๆ

55555

มีความสุขเว้ยย

เพื่อน ก้อ มี แล้ว

เหลือแฟนๆ

555

อยากมีๆ

สอบเสด แล้ว

ง่วงนอนมากมาย แต่กลับได้มาเที่ยว

คิดถึงบ้านจะเจอน้องข้าวจ้าวแล้วสินะ

แต่ก็จะไม่เจอเพื่อนๆ แล้ว  คิดถึงนะ

รักเพื่อนทุกคนๆ

คงไม่ต้องพูดชื่อหรอก

เพราะใตรเป็นเพื่อนเราเรารักๆ ทุกคนๆ เลยๆๆ

แต่ที่แน่ๆๆๆ

 เมื่อไหร่กูจะมีแฟนวะ

ไปดูดวง

ปีนี้ม่ายมีแฟนนนนนน สาดดดดดดดดดดดดด

วันนี้นัดกับเพื่อนๆ ไปงาน

V-forum กัน

ก็คือพาฝรั่ง พวกอาสาสมัคร ที่ทามงานอยู่ที่ ccd ตอนนี้ไป เที่ยวกาน

เริ่มจากวันนี้ ไปเจออาสาสมัครชายไทยที่ท่าช้าง ตอน 12:30 น

แต่โดยนิสัยของคนไทยแล้วก้อต้องช้าบ้าง เป็นธรรมดา หุหุ

โดยเฉพาะเจนแล้วก้อไปช้าอีกตามเคย นะคะ

เพราะวันนี้ตื่น 9 โมง แต่โทรปลุกโบว์ ตอน 10 โมง ออก จากหอจิงๆ เกือบๆ 11 โมง ก้อไปกินข้าวที่อินเตอร์ โซน แป๊ปๆๆ

แล้วไปรอรถตู้ท่าพระจันทร์ นานๆๆ โครต ยังนั่งอยู่เลย มะปรางก็โทรมาบอกว่า นี่มะปรางถึงแล้ว โอ้มายก๊อดดดดดดดดดดดดดดดด

เรายังไม่ออก ผู้โดยสารยังไม่เต็ม เซ็ง โครต +++ โบว์นั่งง่วงนอน บ่นอยู่เรื่อยๆ ว่าอยากกลับหอไปนอนแล้ว หุหุ

ไปถึง ธรรมศาสตร์ จิงๆๆ ก็ เที่ยงครึ่งกว่าๆได้ล่ะมี่ง กว่าจะเดินไหมะปราง พร้อมด้วยเบสท์ และนุ ก็ เสียเวลาอีก จากนั้นก็มุ่งหน้าไปสู่ท่าช้าง

เจอ อู๋ ไม้พาย สุ่น เพื่อนไม้พาย พี่จูน อี้หลิง คุณอา พี่แน็ท(มี๊) น้องเอ้ พี่ตังค์

เมื่อพร้อมแล้ว จะออกโดยทางโดยเรือ มุ่งหน้าไปสู่ท่าน้ำนนท์กาน

ด้วยความสะเหร่อ ของคนไทย ยืนรอเรื่อ จะไปท่าน้ำนนท์

แต่ไม่ไปยืนรอบนโป๊ะ เรือเข้าจอดปุ๊ป ก้อออกปั๊ปปปปปปปปป แงววววววว ซะงั้น

เกิดเรื่องขึ้นจนได้ อู๋รู้สึกว่าตัวเองขาแปลกๆๆ มานมีก่อนปูดขึ้นมา น่ากลัว

ก้อเลย ตกลง ให้มะปรางนั้น ไปหาหมอ โดยให้มะปรางพาไป  ไปตรวจ พบว่าเป็น ถุงน้ำไขกระดูกไหลออกมา งง เป็นได้ไงก็ไม่รู้

อู๋ก้อเลยกลับก่อนโดยมีอาท แฟนเธอมารับ แล้วก็กลับด้วยกานๆ

ต่อๆๆๆ  และกัน เรือไม่จอด พอดูเวลา ก้อจะสองครึ่งแล้วก็เลย คิดว่า นั่งแท๊กซี่ไปน่าจะเร็วกว่า ก็เลย นั่งแท็กซี่กันไป ที่ท่าน้ำนนท์

ระหว่าง นั่งก็นั่ง กินบราวนี่ที่เราซื้อมาฝากเพื่อนๆ กัน อิอิ อร่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ซื้มาฝากเพื่อนก้อมากินเองซะงั้นเลยๆๆ นนุ

ไปรับฝรั่ง แล้วก็ มีอุ้ย เพื่อนอุ้ย นัจ พี่ไนท์ พี่นิว ที่รออยู่

นั่งเรือ มาด้วยกานๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มี andy มานั่งด้วย เจนกะโบว์ ก้อเอ๋อ แต่โชคดีที่มีพี่ไนท์ มา

พี่ไนท์ พูดเก่งโครตๆๆๆ นั่งเรือ มาแบบ ชิวๆๆ

แล้วก้อมาลงท่า เตียนๆๆ

รู้สึกงง กับชีวิตตัวเองจริงๆ เรามาเพื่อนอะไรไม่รู้ๆๆๆๆๆ นั่งไป แล้วก้อนั่งกลับ

พอถึงท่าเตียน ก็รอมะปราง แล้วก้อมีน้ำหว้าเพิ่ม มาอีกคน อู๋กลับแล้ว

จากนั้นก็ทำกิจกรรม ร้องเพลง ที่ท่าเตียน แบ่ง กลุ่ม กาน

เจน โบวฺ มะปราง ได้แยกกลุ่ม กานๆๆๆ

เจน อยู่กับ พี่ไนท์ ดีใจโครต แล้วก็ไม้พาย ส่วนฝรั่ง ก้อคือ  JOan แล้วก็ Nicola น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

คุย กับเค้า ไป รู้สึกว่าตัวเอง ใบ้แดกกกกกกก จะพูดอะไร ก้อพูดไม่ออก เห็นใจมะปราง ที่มีเพื่อนร่วมกลุ่มกวนๆๆ อิอิ

ส่วนโบว์ ก้อได้แต่อิจฉาเพราะได้ซี้กับคนที่หล่อ น่ารักที่สุด แล้ว นั่นก็คือ JAcK นั่นเอง อิอิ

เสร็จจากท่าเตียน ก้อมาที่วัดโพธิ์ กาน  พี่ไนท์ก็แนะนำชาวต่างชาว เรื่องนู้นนี่ แต่พแจะเข้าวัดจิงๆๆ

เจนก้อกลัวๆๆ ว่าเค้าจะให้เข้ามั้ย เพราะใส่ขาสั้นมา รองเท้าแตะด้วยๆ แต่แล้วววววววว

ก็ไม่ได้เข้า เพราะเค้าเก็บตั้ง  50 บาท เรารู้สึกว่ามานแพงมากๆๆๆ

( คนขายบัตร กับยามเฝ้า หน้าตาหน้าเตะมาก พูดก้อไม่ดีด้วยๆๆ )

ก็เลย ชวนเค้าเดินมาเรื่อยๆๆๆ มาที่ธรรมศาสตร์

แล้ว มานั่งพักที่ลานปรีดีย์ กาน นั่งแบบ ชิวๆๆ คุย นู้นนี่ๆ กาน

ซักพัก ก็เอาเข็มกลัด มาคนเจ้า ของกาน

ร้องเพลง เล่นเกมไปได้ซักหน่อยแล้วก้อ ฝนตก ก็เลย ไปนั่งที่ใต้คณะเศรษฐศาสต์ แล้วก้อแบ่ง กลุ่ม ใหม่ๆ

เพื่อแลกเปลี่ยน นู้นี่ กาน มีน้ำว้า เอ้ อุ้ย Nicola Yen Andy แล้ว อีก คนๆๆๆๆๆ คือ ไร น้า จามไม่ได้ หุหุ รู้สึกผิดน่ะเนี่ยยยยยยย จามไม่ได้อีกแล้วววววว

เค้าให้เราพูด เรา ก็ใบ้น่ะสิ ก้อเลย ขอพูดเป็นภาษาไทย แล้วกัน ให้น้ำหว้า แปลให้ๆๆๆ

โว้วๆๆๆๆๆๆๆๆ เค้าspeak อิ้งริด กาน เจนนั่ง เอ๋อ ชอบ niCoLa มมากๆๆ เลย น่า เพราะ เค้า คอยถามเราตอลดเลย ว่า เรานะ ฟังรู้เรื่องรึเปล่า

แล้ว ก้อ คุยเก่ง นิสัยน่ารักๆๆ สุก เล้ยยยยยยยยยยยย ถ้า เป็นผู้ชายนะ คงชอบไปแล้วแหล่ะ เน้อออออออออ อิอิ

จากนั้น ก้อแบ่งกลุ่มกานอีกแหล่ะ เพื่อที่จะไป กินข้าวกานที่ สโมสร ไร ก้อไม่รู้จามไม่ได้

นั่ง กิน ข้าว yen มาจาก อเมริกา แล้วก้อ ชื่อไรไม่รู้จามไม่ได้ อิอิ รู้สึกผิด คนไทย ก้อมีพี่ปี้ พี่จูน

นั่งกินนู้น กินนี่ เราก้อคุย รู้เรื่อง บ้างม่ายรู้เรื่อง บ้าง ก้อ ตามนั้นแล้วกาน กินเสร็จ ก้อเดิน ชิวๆๆๆ

คุยนู้น คุยนี่ไป เรื่อย เปื่อย คุณอาก็แนะนำ คณะบอดี คณะเราให้รู้จัก เราก้อคุยๆ กับเค้า เค้าก็เลย ให้เราไปหาตอนเปิดเทอมเพราะมีเรื่องจะคุยด้วยๆ อิอิ

กินข้าวเสร็จ ก้อเตรียมตัวจะกลับกาน แล้วววว ชวนกานไป ถ่ายรูป หน้าวัดพระแก้ว สองทุ่มคึ่ง แล้วแหล่ะ

ส่งฝรั่งขึ้น taxi เส็จ จะไปเที่ยวตอกกานต่อ แต่ น่ะ ฝนเจ้า กรรม ดันมีทีท่าว่าฝนจะตก ก้อเลยจกลับ หารถเมย์ จะกลับม่าย มี

ก็เลย โบก ta Xi  โอ้ๆ tAXi เจ้ากรรม

ซวยๆๆ จิง เล้ยยยยยยยยยยยย

เรื่อง นี้ เอาเป็นว่า เป็นเรื่องของพี่ไนท์ ไป เลย และ กาน

อยากเล่า มาก แต่รู้สึกว่าๆ จะยาววว สาดดดด

เรื่องนี้อุทิศแด่ พี่ไนท์และกานๆ

พี่ไนท์โบก คันแรกม่ายไม่จอด ก้อเลยเรียกคันต่อมา มานเก่า เออ ว่ะ ยังไงก้อไป

ธรรมศาสตร์ ฝนตกแล้วด้วย ก้อเลยขึ้นมาๆกานๆ

ขับไปซักพัก บอกให้เค้าไปส่งไม้พายก่อน

เรืองมากชิบหายๆ

ลุกแกบอกว่ายังไง ก้อต้องขึ้นทางด่วนๆ บอกว่าทางนี้ไม่ผ่านๆ

โอ้ๆ เซ้งเป็ดอ่าๆ เจนกับโบว์แทบอยากลงจากรถๆแล้วต่อยลุงแก จิงๆ เลย

คราวนี้ยางไม่พอ มาบ่นว่า นี่ เหมาไปได้ไหม เพราะยังไงก็ต้องตีรถเปล่ามากทม

เค้า ก้อเลยๆ ให้เราเหมา 350 บาท เราก้อ เออ ไหนๆ ก้อไหน แล้ว ฝนก็ตกๆ

สงสารลุงแกด้ววยๆ เออ วะ เอาก็เอา

ถึงสะพานควาย จอดให้ไม้พาย ลงไป

จากนั้นก็วิ่งหน้ามาสู่มหาลัย

พี่ไนท์ คุยโทรศัพท์กับพ่อว่าจะลงตรงนี้ๆ

ลุงแกคงได้ยินก็เลยถามว่าไม่ได้อยู่ที่ธรรมศาสตร์ เหรอ

พี่ไนท์บอกลำลูกกาๆ

ลุงแก่ก้อเลยให้ข้อเสนอมาอีกว่า นี่ ลุงคิด ร้อยนึง ไป ส่งที่ธรรมศาสตร์ แล้วค่อยมาส่งพี่ไนท์ ที่บ้าน

แม่งๆๆ งก เป็นบ้า 350 แล้วยังไม่พอ เราก้อเลย ขอลด เป็นๆ 80 บาท

จบ

จบแค่ตอนนั้น

เฮ่อๆ พอถึง ธรรมศาสตร์ มิดเตอร์ ขึ้น แค่ 240 กว่าบาท มั้ง ๆม่ายถึง 350 เลย เจ็บใจจิงๆๆ เลยๆๆ

เออ แต่ม่ายเป็นไร ช่างเห่อะๆๆ

มาส่งเราที่ ธรรมศาสตร์ น้ำท่วมนิดนึง ถึงหอพักแล้วแลห่ะ รู้สึกว่ารถแกมีปัญหา

เครื่องๆ กะตุกๆ พอลงจากรถ

ก้อเลยจะให้พี่ไนท์ไปขึ้นรถคันอื่น แล้วบอกลุงแกว่าจะนอนห้องเพื่อน

เป็นไง ละคร้าบบบบบบบบ

เจ็บจายชิบหายวายวอดเลยๆ

ลุงแก ม่ายยอม พูดกับเราว่า ทามอย่างงี้กับลุงๆได้ไง ล่ะ

ไม่ได้น่ะ!

เฮ่อๆ พี่ไนท์นี้ดีๆ จิงๆ เลย ใจดี และใจเย็นสุดยอดเลยๆๆ

เป็นแฟนนะ จะรักตายเลยๆ

โว้ววววววววววว ก็เลยยอม ติดรถไป กับลุงด้วยๆ

เจนขึ้นหอมาออนเอ็ม

ซักพัก คิดถึงพี่ไนท์ ว่าจะถึงไหนแล้ว

ให้ ตายเหอะ ยังไม่ไปถึงไหนเลยๆ

อยู่ในมอ นี่เอง ปรากฎ ว่า เครื่องลุงแกดับๆ

เลยจอดพักกกก

โอ้ยๆๆๆๆๆ

สงสารพี่ชายที่แสนใจดีมากๆๆๆ จิงๆๆ ก้อเลยจะไปรับพี่ไนท์

แล้วก้อบอกให้พี่ไนท์จ่ายลุงแกไป เลย 80 บาทน่ะ ยอมเสียตังค์ เพื่อจะได้กลับบ้านชัวร์ เลยละกานๆ

กำลังจะออกจากหอแล้ว พี่ไนท์ โทรมาบอกวา นี่ เจนไม่ต้องและเพราะรถออกแล้ว คงไม่มีปัญหา

น้องก้อบอก ว่า อ้อ

คงไม่เป็นไร แต่แอบเป็นห่วง ม่ายหายๆ

วางสายปั๊ป ก้อเลยโทรไปเม้าส์ กับมะปราง จนซักเกือบๆ ครึ่งชั่วโมงพี่ไนท์โทรมาเล่าให้ฟังแล้วว่า

ถึงแล้ว ๆ แต่กว่าจะมาถึงได้ ลำบากโครตๆ

เพราะลุงแก ขับมาได้ซักหน่อยๆ ขอปิดแอร์ เพราะเครื่องมานเย็น เด๋วดับอีก

พี่ไนท์ก้อไม่ว่า ไร แต่ร้อนแทบตับจะแตก อิอิ

ขับไปได้ซักพัก ลุงแก บอกว่า นี่ๆๆๆ ลุงไม่เข้าไปปส่งนะ

เพราะ ลุงจะเลยกลับบ้านเลยๆ อีกอย่างกลัวน้ำท่วมด้วยๆ

ลุงแกก้อเลย บอกว่าจะลดให้ 40-50 บาท

แต่ ถ้า สงสารลุง ก้อให่ลุง 400 แล้วกัน ถ้าไม่สงสารก้อให้ลุง 390

เอ๋อ ลุงหน้าเลือด

ปรากฎว่า ลุงแกจอดหน้า เซียร์ ไม่ได้จอดหน้าปากซอยๆ

โอ้ยๆ อยากเตะ ลุงจิงๆ ไปจุดไปเผาบ้านด้วย หน้าเลือด จิงๆ เลยๆๆ

พี่ไนท์ พ่อพระของเรา ก้อเลยๆต้องนั่งรถ taxi ต่อ 41 บาทๆ

โหหหหห เสียค่ารถบานนนน เลยๆ

เรื่องนี้ๆๆๆ เป็นข้อคิดว่าๆ

เลือก taxi ผิด อดแดกข้าวไปหลาย มื้อ เลยๆ หุหุ

ม่ายๆๆ เป็นไร ก้อถือซะว่า พี่ไนท์ มาเที่ยวธรรมศาสตร์ แล้วก้อเห็นหอพักเรา ที่เราไปโม้ให้ฟังว่าดีนักดีหนา ก้อแล้วกาน นุนุ

มะปราง -__ -  อือื เป็นไง บ้างเธอ คงจะสนุกนะ ถ้า เซ้งๆๆ และเบื่อ ๆๆเพื่อนก้อขอโทษด้วยละกานนะ อิอิ  --- และแล้วเพื่อนก็เห็นความโง่ ของตัวเองซักกะเนอะ งานหน้าปายอีกเพื่อนๆ คงรู้สึกชอบงานพวกนี้ขึ้นมาแล้วสินะ มานได้เพื่อน แล้วทามให้เรากลายเป็นคนอัธยาศัยดีขึ้นเอยะด้วยๆ อิอิ  เสร็จแล้ว เพวกเราไปหาที่เรียนอิ้งกานเหอะมะปราง เพื่อนอยากพูดได้ง่ะ ประทับใจ Yen มากเลย นุนุนุ เพระเค้าเป็นคยเดียวที่พูดไทยได้เก่ง สุดๆๆ แล้ว แหล่ะเนอะ

โบว์ ---- อืมๆ ขอบใจมากนะที่ไปเป็นเพื่อน ไปทุกวานเลยเธอ เหนื่อยมากสินะ ขอโทษด้วยจิงๆๆ แต่งานหน้าไปอีกน่ะโบว์

พี่ไนท์ ---- โอ่ คุณพ่อพระ เอ๋อ แล้วเจอกานเน่อ พี่ชายๆ อิอิ ขอบคุณที่เป็นล่ามให้ เจ็งว่ะ ดีใจ ที่ได้อยู่กลุ่มเดียวกาน อิอ

ไม้พาย ---- พาเพื่อนมา (สุ่น) แล้วให้มาแกล้ง เพื่อนเราอีก จามไว้เลย แกๆๆ อิอิ วันนี้ กลับคงเปยกแย่ๆ

นัจ --- วันนี้เจนถึงแล้วยังไม่ได้โทรบอกนัจเลย อ่ะ ขอโทษ ทีเน้อออออ

อู๋ --- หายเร็วๆๆ นะจ๊ะ เป็นห่วง มากๆๆๆ เห็นมะ อู๋ กลับม่ายครบสามสาวซ่าส์เลย เหอะๆๆๆ

พี่จูน ---- ขอให้หนัง จงเจริญญญญญญญ นะพี่นะ อิอิ ผู้ช่วยผู้กำกับเรื่องแฝด เจ็งๆๆ เลยพี่อิอิ

อุ้ย ---- เจอหน้า กานบ่อยเกินๆ จนไม่รู้ๆจะพูดไร อ้อ รีบหาเงิน ซื้อแว่นใหม่ให้ เพื่อนกัน นะ อิอิ 4500 สู้ๆ ลูก

อาสาสมัครต่างชาติ ---- ชอบ Nicola ที่สุ้ดดดดดดดดดดดดดดดดดด เลยๆ อิอิ คราวหน้าคงได้เจออีก เนอ้ Yen ด้ววย อิอิ เพราะคุยรู้เรื่องสุดแล้ว อิอ

เพื่อนๆๆ เพี่ๆๆๆ เรื่อทุกคน ด้วยๆ อิอิ ดีใจที่ได้ทามงานร่วมกานอีกครั้ง เสียดายไม่ได้ไปแด่น้องๆๆ อิอิ

ปีนี้ น่าจะสนุกมากมายเรย เนอะๆๆ อิอิ

เจอกานปีหน้าก้อแล้วกาน เนอะๆๆๆๆ

สนุกหว่าๆ วันนี้สนุกจิงๆๆๆ

แต่พุ่งนี้ เจนต้องตื่นแต่เช้สๆๆๆไป สำรวจค่าย ที่นครสวรรค์อีกเห๋อๆๆ เซ้ง วะ

ปายนอน และ

เพื่อนๆ จ๋าๆ ขอโทษที่ไม่ได้พูดถึง อิอิ

แต่ยังไงก้อคิดถึงทุกคนเสมอ เน้อออออออออ